«ماچت» (قمه) جدیدترین فیلم رابرت رودریگوئز از روز جمعه، ( ١٢ شهریور) به پرده سینماهای جهان رفت. این پروژه سینمایی با حضور بازیگرانی چون «رابرت دنیرو»، «جسیکا آلبا» ساخته شده است

این اثر تریلر براساس تریلری به نام «جعلی» که در سال ٢٠٠٧ میلادی به نمایش در آمد و براساس داستانی از «کوئنتین تارانتینو» ساخته شده است.

بنابراعلام کامینگ سون، از دیگر بازیگران این پروژه سینمایی می توان به «چس مارین» بازیگر «روزی روزگاری در مکزیک» ، «جف فاهی» بازیگر« گمشدگان» و«دنی تریجو» اشاره کرد.

بنابراین گزارش، تهیه کنندگی فیلم جنایی «قمه» نیز برعهده خود «رودریگوئز» بود و کارگردانی آن توسط خودش و با همکاری «اتان منیکوییز» انجام گرفته است.

بخشی از فیلمبرداری این فیلم در تگزاس انجام شده است و داستان کلی آن به موضوع حمل و نقل مواد مخدر از مرز مکزیک به آمریکا می پردازد.

فیلمنامه تریلر «قمه» نیز توسط خود «رابرت ردریگوئز» به نگارش در آمده است و شرکت فیلم سازی «هید پارک» این اکشن دلهره آور را به تهیه و تولید رسانده است.

بنابراین گزارش، دنی ترجو در فیلم جدید رودریگوئز در قالب یک وکیل مکزیکی بازی می کند و در روزی پردردسر در تگزاس، توسط یک سناتور فاسد به خدمت گرفته می شود تا کارهای کثیف او را موجه جلوه دهد.

فیلم برداری ماچت در «تگزاس» انجام شده است و از دیگر نقش آفرینان فیلم رودریگوئز می توان به «رز مک گوان»، « لیندسی لوهان»، «مایکل رودریگوئز» و« استیون سیگال» اشاره کرد.

نخستین نمایش جهانی ماچت اول ماه سپتامبر در نخستین ساعات برپایی جشنواره ونیزبود .

بخش غیررقابتی جشنواره فیلم ونیز امسال با نمایش فیلم «ماچت» ساخته «رابرت رودریگوئز» و « اتان منیکیوز» آغاز به کار کرد.

● درباره کارگردان فیلم

«رابرت آنتونی رودریگوئز» کارگردان مکزیکی-آمریکایی، بیشتر به خاطر فیلم های سودآور، محبوب، مستقل و استودیویی با بودجه کم و برنامه ریزی سریع مطابق با استانداردهای هالیوودی مشهور است که در ٢٠ ژوئن ١٩۶٨ در سان آنتونیوی تگزاس متولد شد.

رودریگوئز بسیاری از فیلم هایش را در تگزاس و مکزیک فیلمبرداری و تهیه کرده است و به او لقب «جادوگر» داده اند.

در ١٢ سالگی فیلم «فرار از نیویورک» ( ١٩٨١) جان کارپنتر را دید و شیفته آن شد و همان زمان بود که علاقمند شد فیلم هایی شبیه به آن بسازد.

او در خانواده ای که ١٠ فرزند داشتند زندگی می کرد اما از همان زمان جوانی خلاق بود.

همان زمان دوربین ٨ میلی متری خانوادگی اش را در دست گرفت و فیلم های کوتاهی با حضور برادر و خواهرهایش به عنوان بازیگر و عوامل فیلم می ساخت و این فیلم ها را برای دوستانش به نمایش در می آورد که همه آنها علاقمند بودند در فیلم آینده او نقشی داشته باشند.

پس از دبیرستان به دانشگاه تگزاس رفت و در آنجا علاقه اش به کارتون سازی بیشتر شد. نمراتش آن قدر خوب نبود که به مدرسه فیلمسازی برود پس کمیک استریپی با نام «اوباش» با استفاده از شخصیت های خواهر و برادرانش خلق کرد. این کمیک استریپ سه سالی در روزنامه دیواری مدرسه ادامه داشت و موفق بود. در ضمن فیلم های کوتاه هم در این مدت ساخت.

رودریگوئز ساخت فیلم های کوتاه و اکشن را با یک دوربین ویدیویی ادامه داد که آن ها را با دو دستگاه ویدیو تدوین می کرد. این جا بود که مجموعه فیلم های «داستان های آستین» او با بازی خواهر و برادرانش از همه فیلم های مدرسه بهتر بود و این اجازه به او داده شد که به مدرسه فیلمسازی راه پیدا کند. نهایتا در سال ١٩٩٠ با ۴٠٠ دلاری که بدست آورده بود فیلم کوتاهی ساخت که جایزه بهترین فیلم کوتاه ١۶ میلی متری و جوایز دیگری را دریافت کرد.

اولین فیلم اش اکشنی بسیار کم خرج (با هزینه ٧٠٠٠ دلار که از شرکت در تحقیقات دارویی بدست آورده بود) به زبان اسپانیایی و تحت تاثیر فیلم های جان وو به نام «نوازنده خیابانی» بود. داستان درباره یک گیتاریست خیابانی بی نام است که دنبال کار می گردد اما کم کم وارد یک عملیات مسلحانه می شود. این فیلم جایزه بهترین فیلم از نگاه تماشاگران را در جشنواره معتبر ساندنس در سال ١٩٩٢ به دست آورد. این فیلم که برای بازار ویدیویی فیلم های ارزان قیمت مکزیک ساخته شده بود، توسط کلمبیا پیکچرز در آمریکا هم پخش شد.

او بعدها تجربیاتش را در کتابی به نام «شورش بدون عوامل» توضیح داد. این فیلم و این کتاب منبع الهام بسیاری از فیلمسازان مستقل در دهه ٩٠ شد و ثابت کرد با بودجه کم و سختکوشی و استعداد می توان یک فیلم موفق و محبوب ساخت.

پس از این فیلم یک فیلم تلویزیونی و یک قسمت از فیلم «چهار اتاق» را که در آن تارانتینو هم فیلم داشت کارگردانی کرد.

فیلم بعدی اش «از جان گذشته/دسپرادو» دنباله ای بر فیلم کم هزینه قبلی اش نوازنده خیابانی با بازی آنتونی باندراس بود.

این فیلم بود که سلما هایک را به تماشاگران آمریکایی شناساند. در سالی که فیلم های «بتمن برای همیشه» و «چشم طلایی» بودجه ها را به بیش از ١٠٠ میلیون دلار رسانده بودند دسپرادو تنها ٧ میلیون دلار هزینه داشت. در این فیلم تارانتینو هم نقش کوتاهی داشت که این آغاز همکاری های او با این اسطوره فیلم های مستقل بود. پس از آن او با کوئنتین تارانتینو فیلم تریلر خون آشامی «از گرگ و میش تا سحر» را کارگردانی کرد و پس از دو سال دوری از صندلی کارگردانی با همراهی کوین ویلیامسون (نویسنده مجموعه فیلم های موفق جیغ) تریلر ترسناک علمی تخیلی نوجوانانه «نیروی ذهنی» را که ناموفقترین فیلم او تا به حال بوده است ، ساخت.

سه سال بعد و در سال ٢٠٠١ اولین فیلم پرفروش ١٠٠ میلیون دلاری هالیوودی اش را که هیچکس تصور نمی کرد چنین موفقیتی را میان تماشاگران و منتقدین داشته باشد بر اساس فیلمی که یکی از بخش های فیلم «چهار اتاق» بود را با نام «بچه های جاسوس» ساخت که پس از آن به یک سه گانه موفق تبدیل شد.

در این فیلم نیز آنتونیو باندراس به همراه کارلا جوجینو بازی می کردند. پس از ساخت فیلم اول جورج لوکاس به او فیلمسازی دیجیتال را معرفی کرد و از آن به بعد او در فیلم هایش از آن استفاده مناسبی به عمل آورد. دنباله فیلم و اولین فیلم دیجیتالی اش «بچه های جاسوس ٢ : سرزمین رویاهای گمشده» نیز موفقیت قابل توجهی به دست آورد.

پس از آن و در سال ٢٠٠٢ قسمت آخر مجموعه را به نام «بچه های جاسوس سه بعدی : بازی تمام شد» ساخت که پرفروشترین فیلم مجموعه بود و یک فیلم سه بعدی با نتایج چشمگیر بود.

در اواخر سال ٢٠٠٣ سومین و آخرین فیلم از مجموعه نوازنده خیابانی اش را با نام «روزی روزگاری در مکزیک» ساخت که واضح ترین ادای دین اش به فیلم های سرجیو لئونه که با آنها بزرگ شده بود است.

در این فیلم ستارگان زیادی از جمله جانی دپ، آنتونیو باندراس، سلما هایک، میکی رورکی، ویلیام دافو و اوا مندز حضور داشتند. او در همین زمان استودیوی فیلمسازی اش را با نام ترابلمیکر استودیوز که پیش از این لوس هولیگانز پروداکشن نامیده می شد ایجاد کرد.

رودریگوئز در سال ٢٠٠۵ با همکاری فرانک میلر فیلمی با نام «شهر گناه» ساخت که اقتباسی از مجموعه کمیک استریپ های میلر به همین نام بود. میلر هرگز تا آن زمان راضی نشده بود که اجازه اقتباس از کارهایش را بدهد اما رودریگوئز او را راضی کرد و به او گفت که نمی خواهد از آنژها اقتباس کند بلکه می خواهد آن ها را ترجمه کند.

تارانتینو نیز در این فیلم به عنوان کارگردان مهمان یک صحنه را کارگردانی کرد.

رودریگوئز اصرار داشت به این خاطر که سبک تصویری میلر کاملا در فیلم به اندازه خودش تاثیرگذار بوده است او هم در تیتراژ فیلم به عنوان کارگردان نامش برده شود اما انجمن کارگردانان آمریکا مخالف بود و اعتقاد داشت که باید فقط نام تیم های تثبیت شده ای مثل برادران واچوفسکی به عنوان کارگردان در عنوان بندی فیلم بیاید.

بنابراین رودریگوئز ترجیح داد که از این انجمن کناره گیری کند و گفت :« برایم راحت تر است که پیش از فیلمبرداری کناره گیری کنم چون که در غیر این صورت مجبور می شوم مصالحاتی کنم که دوست ندارم یا قوانینی وضع کنم که انجمن را ناراحت می کند.»

با کناره گیری از انجمن، رودریگوئز مجبور شد که صندلی کارگردانی فیلم «جان کارتر از مارس» ( ٢٠٠۶) پارامونت پیکچرز را ترک کند. اما بعدها دوباره به انجمن بازگشت و نامش به عنوان کارگردان این پروژه شنیده می شود. شهر گناه به عنوان یک داستان مصور فوق العاده خشن که به اندازه کتاب هایی مثل «مردان ایکس» و یا «مرد عنکبوتی» معتبر نبود فروش فوق العاده ای داشت و یک موفقیت بی نظیر به حساب می آمد. فیلم با بودجه ناچیزی ساخته شده بود و اولین فیلم تمام دیجیتالی به حساب می آید که تمامی آن در استودیوی خود رودریگوئز و جلوی پرده سبز فیلمبرداری شده است. تمامی پس زمینه های فیلم توسط کامپیوتر ساخته شده اند. او هم اکنون در حال کار روی قسمت های دوم و سوم این فیلم است.

رودریگوئز همچنین در سال ٢٠٠۵ «ماجراهای شارک بوی و لاوا گرل» را که یک فیلم سوپرقهرمانی برای مخاطبین بچه های جاسوس بود پخش کرد که موفقیتی بدست نیاورد و ٣٩ میلیون دلار بیشتر نفروخت. این فیلم آنچنان که در تیتراژ آن ذکر شده بر اساس داستانی نوشته پسرش ریسر که در آن زمان ٧ سال داشته ساخته شده است.

پس از آن رودریگوئز درگیر ساخت فیلمی با همکاری دوست و رفیق دیرینه اش کوئنتین تارانتینو به نام «گریندهاوس» شد که یک فیلم به سبک فیلم های اواخر دهه ٧٠ و دو فیلم با یک بلیط است و به تازگی اکران شده است. درست پیش از فیلمبرداری این فیلم بود که او زندگی زناشویی ١۶ ساله اش را با الیزابت اولان پایان داد اما به گفته خودش این جدایی بسیار دوستانه بوده به طوری که آن دو در تهیه بخشی از این فیلم که رودریگوئز کارگردانی اش می کند و همچنین دنباله شهر گناه همکاری خواهند کرد.

رودزیگوئز اکثر اوقات بجز کارگردانی و نویسندگی فیلم هایش، تدوین، مدیریت فیلمبرداری، اپراتوری دوربین، اپراتوری استدی کم، آهنگسازی، برنامه ریزی تولید، مدیریت جلوه های ویژه و تدوین صدا را نیز بر عهده دارد و به این خاطر به فیلم هایش لقب «عوامل یک نفره» داده اند.

رودریگوئز در لیست ١٠٠ نفره قدرتمندان هالیوود مجله پرمیر در سال ٢٠٠٣ نفر هشتادم و در سال ٢٠٠٢ نفر نود و چهارم بود. در لیست ۵٠ نفره همین مجله در سال ٢٠٠۵ مکان چهل و هشتم و در سال ٢٠٠۴ در مکان شصت و یکم قرار گرفت.

او برای ساخت موسیقی متن «بچه های جاسوس ٢» در گاراژ خانه اش یک ارکستر موسیقی به راه انداخت.

آخرین فیلمی که روی نوار سلولویید ساخت اولین قسمت از بچه های جاسوس بود. پس از آن جورج لوکاس به او فیلمسازی با ٢۴p HD (دوربین دقت بالا با ٢۴ فریم در ثانیه) را معرفی کرد و او هم به سرعت آن را پذیرفت.