حامد بهداد : ده سال است آمده ام توی سینما، چشم قشنگ ها به کنار، در این سال ها غیر از من چه کسی آمده؟ به حمید فرخ نژاد گفتم من بهترین بازیگر جهانم و از قهقهه داشت می افتاد زمین. او می داند چه می گویم. هر دومان می دانیم چه هستیم. اینها همه شوخی هستند.

حامد بهداد، بازیگر سینمای ایران در گفتگویی ضمن پاسخگویی به نقدهایی بر بازی هایش باز هم خود را به نوعی بهترین بازیگر عنوان کرد. برخی نکات حرف های بهداد که با ماهنامه سینمایی «۲۴» گفتگو می کرد، بدین شرح است:

- باید قدر موقعیت ها را بدانم. من ارزش کسی که نقد می نویسد و در نقدش مرا می کوبد و قدر کسی را که در نوشته اش به نظر خودش پدر من را در می آورد، می دانم.

- اینکه به خاطر یک یادداشت منفی به هوشنگ گلمکانی پریدم به این دلیل بود که من به یک جریان پریدم. ممکن بود بعد از ایشان یک مشت منتقد غیر فرهنگی اجازه پیدا کنند به هنرمندان بی ادبی کنند. مگر باقی نمی نویسند؟ من تا به حال چیزی گفتم؟ من نقدهای همه را می خوانم، از پرویز دوایی تا هوشنگ گلمکانی تا راجر ایبرت، همه شان را می شناسم. از آن بازیگرهایی نیستم که رو برگردانم بپرسم ببخشید شما؟!…اما ماجرای گلمکانی فرق داشت. من حس کردم آن نوشته و مقدمه بالای آن در مجله فیلم برنامه ریزی شده است. گاهی از قبل چند نفر تصمیم می گیرند یک نفر را بزنند.

- شاید دچار توهم توطئه شده باشم ولی اگر نباشد و من درست فکر کرده باشم چه؟ اگر توهم توطئه باشد که من در جواب نقد آنها نقد نوشتم، مثل خودشان. ولی اگر توهم نبوده باز هم کار درست را انجام دادم.

- منتقد می تواند بنویسد و شاید من خوشم نیاید، ولی از همین نوشته هایی که علیه من می نویسند نکته ای پیدا می کنم که به کارم بیاید.

- اگر بازی من گاهی اغراق شده و گل درشت به نظر می آید، دلیلش بستر ضعیف و ناقصی است که در آن بازی می کنم. اگر در فیلم کارگردانی غلو شده و اغراق آمیز دیده می شوم به این خاطر است که فیلم و کارگردان توان و کشش استفاده درست از قابلیت های من را ندارند.

- این دروغ است که بهداد می خواهد هر پلانی را برای خودش بخرد و نمی گذارد بازیگری دیده شود. عاشق این هستم که بازیگر مقابلم بازی کند. با خانم هدیه تهرانی سر هفت دقیقه تا پاییز در صحنه فینال در توشات پشتم را به دوربین کردم تا صحنه متعلق به او بشود. درست است که تعلیق این سکانس با کاراکتر من است ولی کلیت سکانس مال ایشان است و این را رعایت کردم.

- ده سال است آمده ام توی سینما، چشم قشنگ ها به کنار، در این سال ها غیر از من چه کسی آمده؟ خودم می دانم حمید فرخ نژاد هست، شهاب حسینی هست، محسن تنابنده آمده، بهرام رادان هست، مهدی هاشمی و رضا کیانیان وجود دارند، خسرو شکیبایی و پرویز پرستویی وجود دارند. من فقط راجع به خودم حرف می زنم. به حمید فرخ نژاد گفتم من بهترین بازیگر جهانم و از قهقهه داشت می افتاد زمین. او می داند چه می گویم. هر دومان می دانیم چه هستیم. اینها همه شوخی هستند.

- اگر کسی از این حرف های من اذیت می شود، احساس خطر می کند. در صورتی که به همه می گویم آقا از خودتان تعریف کنید. والا خوب می شوید، مجبورید که خوب بشوید. این حرف ها چیزی بین واقعیت و بازی است. شاهنامه آخرش خوش است. باید برویم جلو ببینیم چه پیش می آید و هر کس چند مرده حلاج است. این را زمان مشخص خواهد کرد. من دارم با این کارها و این حرف ها به سینما دامن می زنم به جریان تماشا دامن می زنم. نمایش، نمایش، نمایش. این نمایش است که باید ادامه پیدا کند.