جدایی نادر از سیمین، اتفاقاتی که برایش افتاد و توقیف موقت فیلم که ختم به خیر شد در این مدت بحث خطوط قرمز و ممیزی‌ در سینما را برای سینما دوستان و اهالی آن تبدیل به یک موضوع مبهم کرده است. موضعی که نمی‌توان درباره آن اتفاق نظری داشت و خیلی واضح درباره‌اش حرف زد ، مثلا به یقین نمی‌توان گفت کدام موضوع خط قرمز است. ماهنامه ۲۴ در شماره اخیر خود قسمت دوم این پرونده را پیگیری کرده است و درباره خطوط قرمز در سینما و اعمال آن گفتگو و یادداشت‌هایی جمع کرده است. یکی از بخش‌های مهم در این زمینه گفتگوی ۲۴ با علیرضا سجادپور مدیریت کل نظارت و ارزشیابی است که در این حوزه از موقعیت خطیری برخوردار است و طبیعتا باید در این حوزه هم پاسخگو باشد. علیرضا سجادپور درباره اتفاقاتی که برای فیلم “جدایی نادر از سیمین” ( به کارگردانی اصغر فرهادی) افتاد و آن توقیف موقت و لغو مجوز ساخت فیلم گفت:” ببینید ما حس کردیم اگر آن اتفاقی که در جشن خانه سینما افتاد ، بخواهد همین طور مکرر رخ بدهد و م ا همین طور جلویش سکوت کنیم ، آنوقت سینمای ایران با یک بحران جدی مواجه خواهد شد که دیگر نمی‌شود جمعش کرد. من خودم ترجیح دادم سرچشمه را با یک بیل بگیرم که طوری نشود که بعدا دیگر نشود حتی گرفتن به پیل!” سجادپور اعتقاد دارد که برخی از موضوعات ، موضوعات حساسی است که اگر عمومیت پیدا کند سینما دچار شرایط بدی می‌شود. وی نام بردن از بیضایی ، گلشیفته فراهانی و نادری را مشکل نمی‌داند:” اینجور نیست که ما دم به ساعت توقیف کنیم این اتفاق بعد از یک سال برای اولین بار افتاده پس پیداست موضوع، موضوع خطیری بوده ، اگر این رسانه عام نبود واگر من ابا نداشتم از این کار ، نام افراد کثیفی را که دستمال آلوده بیگانگان هستند و خیانت به ملتشان می‌کنند و درآن جشن به نیکی ازشان یاد شد و آرزو شد که برگردند الان می‌آوردم. مشکل این اسمهایی که مدام دارد گفته می‌شود نبود. کسی نگران این نیست که چرا اسم بیضایی و نادری و گلشیفته آمد اگر جرات دارید اسم آن کسی را که او گفت ببرید تا همه به من حق بدهند که جلوی این کار را گرفتم. ”

اما سجادپور در بخش دیگری از این گفتگو درباره وجود یا عدم وجود ممیزی موضعی مشفقانه دارد و بر این عقیده است که باید خطوط قرمز را مشخص و محدود کرد تا کارگردانان با آرامش بیشتری هنرشان را اثبات کند. وی همچینین اضافه می‌کند :

“ما خطوط زرد و نارنجی هم داریم که اینها را می‌شود با اعمال محدودیت‌های سنی و قشری و جغرافیایی یا همان لیبل گذاری مدیریت کرد. “