نگاتیوهای «هراس و هوس» یکی از نخستین فیلم‌های ساخته شده توسط استنلی کوبریک، نابغه سینمای جهان پیدا شد.

به گزارش ایسنا، این فیلم که در سال ۱۹۵۳ توسط کوبریک ساخته شده به معنای دقیق کلمه گم نشده بود و کوبریک خود در آن زمان شخصا به نسخه‌های آن را جمع‌آوری کرد، اما اکنون یکی از آن نسخه‌های از قلم افتاده این نابغه سینما پیدا شده است.

بنابر اعلام امپایر آنلاین، کوبریک این فیلم را با بودجه اندک ۱۰ هزار دلار ساخته بود و داستان آن بخش‌هایی از زندگی چهار سرباز را به تصویر می‌کشد که در یک جنگ خیالی پشت خطوط دشمن گرفتار شده‌اند.

فیلمنامه هراس و هوس توسط «هاوارد ساکلر» یکی از همکلاسی‌های کوبریک به نگارش درآمده است.

ساکلر در سال۱۹۶۸ موفق به دریافت جایزه پولتیزر شد.

کوبریک، هراس و هوس را به عنوان اولین فیلم بلند داستانی‌اش در سال ۱۹۵۳ ساخت، این فیلم با وجود تمجید منتقدین، در گیشه چندان موفقیتی نداشت.

کوبریک برای اولین‌بار در سال ۱۹۵۱ برای ساخت مستند «روز نبرد» روی صندلی کارگردانی نشست. این موفقیت انگیزه او را برای دومین مستندش با ‌نام «کشیش پرنده» ترغیب کرد و دو سال بعد مستند سوم خود «ملوانان» را ساخت. این سه فیلم تنها دستاوردهای «کوبریک» در عرصه فیلم‌های مستند بودند.

کوبریک در سال ۱۹۵۵ فیلم «بوسه قاتل» را ساخت که جایزه بهترین کارگردان سال را از جشنواره لوکارنو برای او به‌همراه آورد تا این‌که در سال ۱۹۵۶ اولین فیلم حرفه‌ای او با حضور بازیگران و عوامل حرفه‌ای در «قتل» رقم خورد.

یکی از ویژگی‌های بارز فیلمسازی کوبریک، علاقه فراوان او به اقتباس‌ از آثار ادبی بود. «راه‌های افتخار» (۱۹۵۷) براساس رمانی از «همفری کاب» با بازی «کرک داگلاس» از جمله این فیلم‌هاست. این فیلم جایزه «ربان نقره‌ای» بهترین کارگردانی و بهترین فیلم خارجی را از جوایز فیلم ایتالیا کسب کرد.

پس از فیلم پرهزینه و تاریخی «اسپارتاکوس» در سال ۱۹۶۰، «کوبریک فیلم «لولیتا» را براساس کتاب معروف «ولادیمیر ناباکوف» ساخت. این فیلم در همان سال نامزد شیرطلای جشنواره ونیز شد.

در سال ۱۹۶۴ بود که کوبریک فیلم «دکتر استرنج لاو» را به سینما آورد؛ نوعی کمدی سیاه همراه با طنز تلخ. این فیلم نامزد اسکار بهترین فیلم و بهترین کارگردانی و بهترین فیلمنامه بود. «دکتر استرنج لاو» جایزه ربان نقره‌ای بهترین کارگردانی و بهترین فیلم خارجی را از قدیمی‌ترین جوایز فیلم ایتالیا کسب کرد.

چهار سال بعد،‌ کوبریک یکی از بهترین فیلم‌هایش را به‌روی پرده سینما فرستاد؛ «یک ادیسه فضایی؛۲۰۰۱» براساس رمانی از «آرتور.سی کلارک»، نویسنده نام‌دار آمریکایی.

این فیلم که دیدگاه کوبریک درباره دنیای صنعتی و عصر ماشینی را به‌تصویر می‌کشید، نامزد اسکار بهترین کارگردانی بود و توانست جایزه بهترین جلوه‌های ویژه را از اسکار بگیرد.

وی در سال ۱۹۷۱ فیلم به‌یادماندنی «پرتقال کوکی» را براساس کتابی از «آنتونی بورخس» ساخت که کند و کاوی در نبرد خیر و شر و اوج بدبینی او به انسان است. این فیلم تحسین برانگیز نامزد اسکار بهترین کارگردانی، بهترین فیلم و بهترین فیلم‌نامه بود. این فیلم چندی پیش در صدر فهرست جنجال‌آمیزترین فیلم‌های تاریخ سینما قرار گرفت.

فیلم بعدی کوبریک بازهم یک اقتباس ادبی بود. «بری لیندون» براساس کتابی از «ویلیام تاکری»، داستان بی‌ظرفیت بودن انسان هنگام دست‌یافتن به ثروت را نشان می‌دهد.

این فیلم نیز اگرچه مانند بسیاری از آثار «کوبریک» نامزد اسکار بهترین کارگردانی، بهترین فیلم و بهترین فیلم‌نامه بود، اما توانست جایزه بافتا بهترین کارگردانی را برای او به‌همراه آورد.

کوبریک برای ساخت فیلم بعدی‌اش پنج سال علاقه‌مندان سینما را به انتظار نشاند تا در سال ۱۹۸۰ فیلم ترسناک «درخشش» را براساس رمانی از «استفان کینگ» بسازد. این فیلم با بازی درخشان «جک نیکلسون»، ترسناک‌ترین فیلم تاریخ سینما محسوب می‌شود.

هفت سال بعد، کوبریک فیلم تحسین‌برانگیز «غلاف تمام فلزی» را درباره جنگ ویتنام به‌تصویر کشید. آخرین فیلم این نابغه سینما در سال ۱۹۹۹ و با فاصله ۱۲ سال بعد از فیلم قبلی ساخته شد؛ «چشمان کاملا بسته» با بازی «تام کروز» و «نیکول کیدمن» که از جشنواره ونیز موفق به کسب جایزه شد. «کوبریک» پیش از اکران عمومی این فیلم در ۷ مارس ۱۹۹۹ درگذشت.

وی در سال ۱۹۹۷ شیر طلای افتخاری ونیز را به‌پاس یک عمر دستاورد سینمایی دریافت کرد.