بازیگر صاحب نام آمریکایی در شصت و دومین دوره جوایز گلدن گلوب جایزه سسیل بی. دمیل یک عمر دستاورد را دریافت کرد.
به گزارش یک نما، کارنامه رابرت دنیرو در سینما عموما بین بازی در فیلمهای درام در سالهای اول فعالیت هنری و حضور در فیلمهای کمدی در سالهای اخیر تقسیم شده، اما او دوشنبه صبح در مراسم جوایز گلدن گلوب بیشتر بر وجه دوم تاکید کرد.
بازیگر آمریکایی بجای تاکید بر نقشآفرینیهای تحسینشده خود در فیلمهایی چون «راننده تاکسی»، «پدرخوانده قسمت ۲» و «رفقای خوب» به شوخی گفت جای تعدادی از فیلمهای کمتر تحسینشدهاش مانند «فرانکنشتاین»، «Jacknife» و «استون» در فیلم کوتاهی که پیش از اعطاء جایزه سسیل بی. دمیل پخش شد، خالی بود.
دنیرو ساله ابتدا از کلیشه قدیمی استفاده کرد و گفت: «همه این فیلمها مثل بچههایم هستند» و پس از مکثی کوتاه افزود: «با این تفاوت که کسی نمیتواند بچههایم را از نو سهبعدی بسازد تا پول بیشتری در آورد!»
دنیرو حتی گفت حدس میزند اگر انجمن مطبوعات خارجی هالیوود فیلم جدیدش «فاکرهای کوچک» – که منتقدان به شدت از آن انتقاد کردهاند – را دیده بود، شاید او را برای این جایزه انتخاب نمیکرد. سری فیلمهای «ملاقات با والدین» در کنار فیلم سال ۱۹۹۹ «آن را تحلیل کن» وجه کمدی دنیرو را به نمایش گذاشتند و این در حالی است که او همیشه با نقشآفرینیهای جدی و پرهیبت خود شوخی میکند.
اما حتی اگر انجمن مطبوعات خارجی هالیوود اول «فاکرهای کوچک» را دیده بود، دنیرو باز هم یک انتخاب آسان و بدون تردید برای این جایزه بود؛ جایزهای که پیش از این به چهرههایی چون آل پاچینو، مایکل داگلاس، استیون اسپیلبرگ و باربارا استرایسند اعطاء شده است.
گذشته از این، این جور جایزهها برای دنیرو چیز تازهای نیست. همین پارسال، او در مراسم گلدن گلوب جایزه سسیل بی. دمیل را به مارتین اسکورسیزی اعطاء کرد. دنیرو به شوخی گفت بعد از ۲۰ سال همکاری با اسکورسیزی آن دو یک دهه اخیر را با دادن جایزه به هم گذراندهاند.
دنیرو ۶۷ ساله مانند اسکورسیزی هنوز حضوری فعال در دنیای سینما دارد. او سال ۲۰۱۰، همان سالی که مصادف با بیستمین سال نمایش «رفقای خوب» بود، در «فاکرهای کوچک»، استون و «ماچهته» رابرت ردریگز بازی کرد. ازجمله انبوه پروژههای در انتظار اکران او میتوان به فیلم اکشن «Killer Elite» و تریلر «میدانهای تاریک» اشاره کرد.
او در مراسم گلدن گلوب گفت: «امیدوارم حالا حالا این دور و بر باشم.»
دنیرو در پشت صحنه هم حضوری فعال دارد. او جدا از تجربیات گاه به گاه خود در تهیه و کارگردانی یکی از بانیان جشنواره فیلم ترایبکا هم هست. گذشته از این دنیرو ریاست هیئت داوران بخش مسابقه اصلی شصت و چهارمین جشنواره فیلم کن را نیز به عهده دارد.
دنیرو که متولد نیویورک است در کنسرواتوار استلا آدلر و «اکتورز استودیو» لی استراسبرگ تحصیل کرد. موقعیت کاری او سال ۱۹۷۳ با «خیابانهای پایین شهر» اسکورسیزی خیلی سریع شکوفا شد.
این شروع یکی از معروفترین همکاریهای کارگردان – بازیگر تاریخ سینما بود و به ساخت فیلمهایی چون «راننده تاکسی»، «نیویورک، نیویورک»، «گاو خشمگین»، «سلطان کمدی» و «رفقای خوب» انجامید.
دنیرو پس از «خیابانهای پایین شهر» در «پدرخوانده قسمت ۲» فرانسیس فورد کوپولا بازی کرد و برای آن برنده اسکار بهترین بازیگر مرد مکمل شد. او شش سال برای بازی در نقش جیک لاموتا مشتزن در فیلم «گاو خشمگین» اسکار بهترین بازیگر مرد را دریافت کرد.
«گاو خشمگین» همچنین تنها جایزه گلدن گلوب را برای دنیرو به همراه داشت. او درمجموع هشت بار نامزد دریافت این جایزه بوده است.
